Sinds ze een potlood kon vasthouden, heeft Lindsey een fascinatie voor schilderen en tekenen. Waar anderen snel beginnen, maakt zij eerst een plan: een schets, een kleurenkeuze, en dan pas de eerste streek. Haar liefde voor realisme past daar perfect bij – geen trucjes of overdrijvingen, maar juist het vastleggen van hoe iets er écht uitziet.

Haar eerlijkheid is daarbij net zo herkenbaar als haar penseelstreken. Vraag Lindsey wat ze van een kunstwerk vindt en je krijgt een direct antwoord, soms met een glimlach. “Als die boom op een broccoli lijkt, dan zeg ik dat gewoon,” zegt ze, terwijl ze geconcentreerd verder werkt.

Wat Lindsey ook typeert, is hoe open ze is. Ze vertelt graag over haar mooiste schilderijen, vaak met een twinkeling in haar ogen. Je merkt dan dat achter elk werk een verhaal zit, en dat ze met passie uitlegt hoe een idee tot leven kwam op het doek. Daarbij streeft ze altijd naar perfectie: elke lijn, elke schaduw en elke kleur moet kloppen, zodat het eindresultaat zo mooi mogelijk wordt.

En toch blijft er altijd ruimte voor humor. Typisch Lindsey: tijdens het schilderen van een stilleven met een kop thee erbij zei iemand tegen haar: “Je moet dat koekje ernaast schilderen, dat maakt het compleet.” Lindsey lachte en antwoordde: “Dat koekje schilder ik niet, dat eet ik op. Realisme heeft ook grenzen.” Het gezelschap lag dubbel van het lachen, en Lindsey schilderde rustig verder – met een lege plek waar ooit een koekje lag, maar ook met een verhaal dat precies haar karakter vangt.